Σπιναλόγκα - Η σιωπή στεκόταν εκεί σαν μάρτυρας.

Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε
την πίκρια της ζωής. Όντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήσει,
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και να ‘ναι!

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση·
μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,
αν στάξει γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε.

Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται,
διαβαίνοντας λιβάδι απ’ ασφοδίλι,
πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

Αν δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι,
τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν·
θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν.
.
Λ. Μαβίλης.

Φοβάμαι το σκοτάδι,
τη νύχτα που κυλά
ενώ εσύ τρέμεις ακόμα πάνω στο στήθος μου.
Φοβάμαι να κλείσω τα μάτια,
μήπως εκραγεί ο φόβος μου
και πνίξει όλον τον κόσμο
.
Rifaat Salam

Περιμένω, ίσως
Τους ανέμους που θυμίζουν μια γυναίκα του βορά
άραγε ήσουν αγκάθι ξεχασμένο στο χέρι μου;
Με αντικρούει
και εξαπολύει τα παγωμένα της ρόδα στο κορμί μου
Τότε εγώ αφήνω το βρεγμένο πουλί να πετάξει
στον αγκάθινο ουρανό της
για να επιστρέψει σαν βράχος θυσιαστηρίου
ή σαν ξεφτισμένο αγκάθι.
Για να της πει:
» Ας συναντηθούμε την προηγούμενη νύχτα»
Θα σε περιμένω.
.
Rifaat Salam

Καταμεσής της γης βαδίζω
Όμορφος
Με παλάμες άδειες
και καρδιά ορθάνοιχτη στην ξαφνική μαχαιριά.
Παιχνιδιάρικος πόθος φαντάζουν όλα σε μένα
κι έχω ένα δέντρο να του μάθω
τη γραφή και το τραγούδι.
Έπειτα το αφήνω πίσω μου
και συνεχίζω
καταμεσής της γης να βαδίζω.
Δολοφονημένος.
.
Rifaat Salam

Αναρριχήθηκες σε μένα
μέσα από το όνειρο
ή μήπως μέσα από το λήθαργο;
Είσαι η παιδούλα μου
η χαμένη, ή μήπως η ανέφικτη γυναίκα;
Μια γυναίκα που το χρόνο της σκορπά
στους πλάνητες και τους περαστικούς
των δρόμων;
σε σένα ήρθα ο σπιλωμένος, ο κενός,
εγώ ο πάντα προδομένος.
με λήστεψαν.

Μες τη ζωή μου εφορμάς,
σφραγίζεις πίσω σου τη μνήμη
Γυναίκα,
γυμνώσου απ των λόγων σου την τέφρα και πλησίασε
στου δρόμου την άκρη σε προσμένω.
το συναπάντημα μας θα είναι η ολοκλήρωση της σκοτεινιάς
και η θανή του χρόνου
Βύθισε τα χέρια της στη μνήμη μου κι με ξεπλένει
από τα σαπισμένα πλάσματα
από τη σκόνη, από τον καιρό.
από τον ίδιο μου τον εαυτό
με αποκαθαίρει.
Με σκεπάζουν τα χέρια της
κι αυτά αποκαλύπτουν
την καρδιά μου.
Ατσάλι!
Μια ιστορία το κορμί μου
και τα μέλη μου
άνυδροι αγροί.
ποτέ νερό δεν τα ποτίζει, ούτε η λησμονιά.
.
Rifaat Salam

Η σιωπή στεκόταν εκεί σαν μάρτυρας
Άνοιξα την πόρτα
γλίστρησα σκαρφαλώνοντας
σ’ ένα περαστικό σύννεφο
η σιωπή συνέχιζε να στέκεται εκεί σαν μάρτυρας.
Δύο φορές προκάλεσα βροχή
πέτρες φτιαγμένες από σκόνη
παρόλα αυτά δε βράχηκα
Δυο φορές: Νέφη από δόλιες αναμνήσεις
και δεν βράχηκα
άνοιξα την πόρτα
και γλίστρησα έξω
για να επιστρέψω.
.
Rifaat Salam

Στη λήθη απίθωσα το σώμα και την ιστορία του
Τα μικρά πράγματα της ζωής μου
Στη λήθη εγκατέλειψα τη σκιά μου
Και το αστέρι του μεσημεριού
Με ξεχάσατε
Κι έτσι κατακρημνίζομαι στη γη της αμαρτίας
Για να αναδυθώ και πάλι στους πικρούς μου ουρανούς
.
Rifaat Salam

Λύπη λύπη μου που δε μιλιέσαι
αλλά σκάφος βρεμένο στην πανσέληνο είσαι και αστείρευτη παραμυθία
Μες στον ύπνο μου να ρυμουλκείς μοσχονήσια με αναμμένο το μισό στερέωμα…
Ένας αχ ερωτευμένος είμαι και το μόνο που ζητώ αχ αυτό δεν έχω.»
.
Ο. Ελύτης.

Μες στο ταξίδι είναι η λύπη.
Τριγυρίζει τη γη σα βασίλισσα στην άμαξά της,
με μια σκέπη απλή χωρίς περιδέραια χρυσά,
δαχτυλίδια ή άλλα κοσμήματα
μ’ ένα χαμόγελο αδιόρατο μόνο
πάνω στα χείλη της. Τα ταξίδια, γνωρίζει,
είναι μακρά. Η ζωή είναι σύντομη.

Μόλις που πρόφτασα κι αντάλλαξα έναν
θερμόν, είναι αλήθεια, ασπασμό με τον ήλιο.
Αυτό ήταν όλο.

Κι η λύπη στην άμαξα.
.
Νικηφόρος Βρεττάκος.

Ω θλίψη
Έπρεπε να ξεφύγω, αλλιώς ήμουν χαμένος,
αλλά ο άγνωστος του σταθμού με περίμενε κιόλας στην άκρη του ταξιδιού μου.
Ποιος άγνωστος;

Ήμουν εγώ ο ίδιος νικημένος
κι άνοιγα τις πόρτες στα σταματημένα βαγόνια
κι έβγαινα απ’ την άλλη μεριά του ονείρου.

Ω θλίψη, σε μάθαμε από παιδιά,
σχεδόν πριν γνωρίσουμε τον κόσμο.
.
Τάσος Λειβαδίτης.

Γεια σου θλίψη
Καλημέρα θλίψη
έντομο που φωλιάζεις μέσα μου
κι ολονυχτίς καραδοκείς πότε θ’ ανοίξω μάτι…
Στην αρχή σ’ έχω λησμονήσει
κοιτάζω τις γραμμές του ταβανιού
άξαφνα πατείς και μπαίνεις
στη συνείδηση
Έρχεσαι να πικράνεις τον πρωινό καφέ
ν’ αποσπάσεις κάτι απ’ την ελάχιστη χαρά
του χεριού μου στο πόμολο του παραθύρου
φέρνεις ανωμαλίες στο νερό του μπάνιου
προκαλείς το πρώτο δυσάρεστο τηλεφώνημα
είσαι τέρας
μικροσκοπικός Μινώταυρος που ζητάει τροφή
και συντηρείται με το ελάχιστο.
Τρως τρως Μινώταυρε –
είναι σάρκες αυτές δεν είναι αέρας
έτσι που πας δε θ’ απομείνει τίποτε.
Γεια σου θλίψη
Καλημέρα θλίψη
έχεις εγκατασταθεί μονίμως μέσα μας
είσαι χειρότερη από τους ιούς και τους βακίλους
οι φιλόσοφοι σ’ εξετάζουν στο φασματοσκόπιο
έχεις δώσει λαβή σε μιαν εξαίρετη λογοτεχνία…
.
Οδυσσέας Ελύτης.

Τι οσμή έχει άραγε η θλίψη
που κατάβαθα με άγγιξε.

Μήπως έχει την οσμή του κεριού
που λιώνει αργά και ταπεινά;

Μήπως μυρίζει θυμίαμα
που διαχέεται εντός μου

και με γλυκονανουρίζει;
Μπορεί να έχει του ίασμου

την ευωδία και την αγνότητά του.
Αχ εσείς κόρες της Τοσκάνης

που με γιασεμιά
στολίζατε την κόμη

αλείψτε με μύρο την θλίψη
απόψε να την κοιμίσω σαν μωρό.

Τις νύχτες πεινάει
και χορταίνει

στο πρώτο φώς.
.
«Τι οσμή έχει η θλίψη;»
Της Αρετής Μαυροπούλου

Αντίο θλίψη
Καλημέρα θλίψη
Είσαι σημειωμένη μέσα στις γραμμές του ταβανιού
Είσαι σημειωμένη μέσα στα μάτια που αγαπώ
Δεν είσαι ολωσδιόλου η δυστυχία
Γιατί τα χείλια τα πιο φτωχά σε αναγγέλλουν
Με ένα χαμόγελο
Καλημέρα θλίψη
Έρωτας των αγαπημένων κορμιών
Δύναμη του έρωτα
Που η προσήνειά των ξεπετάγεται
Σαν ένα τέρας χωρίς σώμα
Κεφάλι απογοητευμένο
Θλίψη όμορφο πρόσωπο .

…♡

Paul Eluard.

Οι άγγελοι στέκουν ξάγρυπνοι τις νύχτες
παραμονεύουν τις μεγάλες σιωπές
να διανύσουν τις αποστάσεις
που αφήνουν ανάμεσά τους οι άνθρωποι.

Παίρνουν απ’ το χέρι τα παιδικά πρόσωπα
εκείνα προσμένουν
στις κρυμμένες φωτογραφίες των πορτοφολιών
τα ξεναγούν στον κόσμο που δεν γνώρισαν
και μήτε ποτέ θα γνωρίσουν
τους μιλούν με λέξεις που ξανά δεν θ’ ακούσουν
γιατί όλα εντός μας κάποτε αλλάζουν.
Τα πρόσωπα που αγαπήσαμε
πορεύθηκαν σ’ άλλους δρόμους
κι ό,τι μας αγάπησε
ανασαίνει τώρα ξενιτεμένο στη λησμονιά.
.
Ιωάννης Τσιουράκης – Βροχερά απογεύματα

Μοιάζει χειμώνας ο καιρός μακριά από σένα,
Του χρόνου που γοργά περνά, χαρά μου μόνη!
Τι σκοτεινιά έχω νιώσει! όλα παγωμένα.
Τι γύμνια του Δεκέμβρη! καθετί ερημώνει.
Μα ήταν θέρος σα χωρίσαμε οι δύο,
Και γόνιμο φθινόπωρο, καρπούς που κάνει,
Εντός του είχε της άνοιξης λάγνο φορτίο,
Σα μήτρα χήρα που έχει ο κύρης της πεθάνει.
Για μένα όλη αυτή η σοδειά κι η ευεργεσία,
Ελπίδα ορφανού, καρπός χωρίς πατέρα•
Το θέρος είναι στη δική σου υπηρεσία,
Κι αν λείπεις, τα πουλιά σωπαίνουν στον αέρα•
Κι αν κελαηδήσουνε, η αρμονία θλιμμένη,
Η φυλλωσιά χλωμή, χειμώνα λες προσμένει.
.
Σαίξπηρ – Σονέτο 97.

Στο γραφικό χωριό Πλάκα – Ελούντα.

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

Η Μονή του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται μέσα στο φαράγγι του Σεληναρίου, χτίστηκε κατά τη Β’ βυζαντινή περίοδο.

Σύμφωνα με την παράδοση, ένας μοναχός από τη Ρόδο βρήκε στο σημείο μία εικόνα του Αγίου Γεωργίου και έτσι έκτισε ένα εκκλησάκι και ο ίδιος πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στο σπήλαιο στην απέναντι πλευρά του βουνού.

Είχε μόνος του λαξεύσει τον τάφο του, του οποίου τα ίχνη εντοπίζονται στο σημείο όπου αργότερα υψώθηκε μεγάλος σταυρός, ορατός από την αυλή του ναού. Για ένα διάστημα στα χρόνια της Οθωμανικής Κυριαρχίας δεν είναι γνωστή η χρήση του χώρου.

Πάντως, ορισμένα μικρά κελιά που υπήρχαν γύρω από το ναό φανερώνουν πως λειτούργησε στο χώρο κάποιο κοινόβιο. Το 1934 ξεκίνησαν οικοδομικές εργασίες ίδρυσης κτιρίων και εκμετάλλευσης του περιβάλλοντα χώρου για τη διευκόλυνση των προσκυνητών του Αγίου Γεωργίου.

Σήμερα, ο ναός αποτελεί παρεκκλήσιο της σύγχρονης μονής, φέρει σύγχρονες τοιχογραφίες και μέσα στα όρια του προσκυνήματος υπάρχει πηγή νερού.

Η ανδρική αυτή μονή είναι μία από τις πιο γνωστές της Κρήτης και καθώς ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται προστάτης των ταξιδιωτών, αποτελεί παραδοσιακό προσκύνημα των περαστικών.

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

¸.✰✰¸.✰*¨`*✰..¸✰.¸

Φωτογραφίες μου, από την όμορφη διαδρομή μου Άγιος Γεώργιος Σεληνάρι, Ελούντα, Πλάκα, Σπιναλόγκα, το καλοκαίρι που μας πέρασε.  Με την αγάπη μου, να είστε καλά όπου κι αν βρίσκεστε.. ευχαριστώ για την επίσκεψη.. 🌷

Αν ανατρέξετε στις ετικέτες στο όνομα «Κρήτη» θα βρείτε αναλυτικότερες αναφορές για το ιστορικό πια νησί της Σπιναλόγκας.

🌷

Έλενα Χαλιβελάκη

elenahalivelaki.wordpress.com

Σαντορίνη, όπως Κόκκινος Πλανήτης!

Το εντυπωσιακό ηφαιστειακό τοπίο της Σαντορίνης δεν είναι μόνο ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα του διάσημου ελληνικού νησιού, μιας και μία πλευρά του φαίνεται να φιλοξενεί περιοχές παρόμοιες με αυτές που έχουν βρεθεί στον πλανήτη Άρη! Αυτό ανακάλυψε μια ομάδα Ευρωπαίων και Αμερικανών επιστημόνων μετά από ανάλυση περίπου είκοσι δειγμάτων πετρωμάτων που συλλέχθηκαν από τον όρμο του Μπάλου, στο νότιο τμήμα του νησιού.

Η χημική και ορυκτολογική σύσταση των πετρωμάτων του Μπάλου Σαντορίνης
είναι παρόμοια με εκείνη των μετεωριτών του Άρη!

Η ιδέα μίας ολοκληρωμένης μελέτης της Σαντορίνης και η σύγκριση της με τον πλανήτη Άρη ήταν του Ιωάννη Μπαζιώτη, Επίκουρου καθηγητή ορυκτολογίας-πετρολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και ξεκίνησε με την εκπόνηση της πτυχιακής μελέτης του φοιτητή Αυγουστίνου Πανταζίδη. Τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας ανακοινώθηκαν στο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο της Meteoritical Society of America, το 2016, στο Βερολίνο. Η περαιτέρω αξιολόγηση των δειγμάτων οδήγησε την ομάδα επιστημόνων να στείλει τα καταληκτικά αποτελέσματα της έρευνας στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Icarus.

Αυτά δημοσιεύθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα και αποκαλύπτουν ότι η χημική και ορυκτολογική σύσταση των πετρωμάτων του Μπάλου Σαντορίνης είναι παρόμοια με εκείνη των μετεωριτών του Άρη (σεργκοτίτης πλούσιος σε ολιβίνη και άλλα χαρακτηριστικά ορυκτά) όπως και με το βασαλτικό υλικό που βρέθηκε στους κρατήρες Gusev και Gale του Κόκκινου Πλανήτη από τα διαστημικά ρομπότ (rovers) Spirit και Opportunity.

«Οπτική μικροσκοπία και γεωχημικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι βασάλτες του Μπάλου είναι χρήσιμα ανάλογα για τον χαρακτηρισμό γεωλογικών διεργασιών και χημικών/ορυκτολογικών ιδιοτήτων των υλικών που υπάρχουν στην επιφάνεια του Άρη», λένε τρεις από τους συντάκτες, ο Ιωάννης Μπαζιώτης, η Ανεζίνα Σολωμονίδου, ερευνήτρια στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) που βρίσκεται στη Μαδρίτη, και ο Εμμανουήλ Μανούτσογλου, καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Άρης – Σαντορίνη: Δύο παρόμοιοι κόσμοι(αριστερά πάνω). Τα East Hills του Άρη από το rover Spirit (πηγή: NASA/JPL/Cornell), (αριστερά κάτω) o κρατήρας Gale και το rover Curiosity (πηγή: ASA/JPL-Caltech/MSSS), (δεξιά) Χαρακτηριστική περιοχή δειγματοληψίαςτων πετρωμάτων που μελετήθηκαν στη Σαντορίνη (πηγή: Διπλωματική εργασία Α.Πανταζίδη).

Επιπλέον, προσθέτουν, ότι «το νησί είναι εύκολα προσβάσιμο και προσφέρει άριστη υλικοτεχνική υποστήριξη για τη δειγματοληψία, τις μελέτες πεδίου, τη βαθμονόμηση οργάνων δοκιμών και άλλων δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την τρέχουσα και τη μελλοντική εξερεύνηση του Άρη».

Η εφαρμογή φορητών αναλυτικών οργάνων μπορεί να πραγματοποιηθεί στο πεδίο της περιοχής του Μπάλου με απώτερο σκοπό τον έλεγχο ή τη βαθμονόμησή τους. Επίσης, οι τρεις προαναφερθέντες συντάκτες του άρθρου προτείνουν «τον διαχωρισμό εκείνων των ορυκτών από τα πετρώματα του Μπάλου που παρουσιάζουν ομοιότητες σύστασης συγκριτικά με τα αντίστοιχα του πλανήτη Άρη. Ο διαχωρισμός μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, μεταξύ των οποίων με τη τεχνική της μικρο-γεώτρησης».

Οι αναλύσεις της δομής των ορυκτών, της σύστασής τους, και οι φασματικές τους υπογραφές σε διάφορα μήκη κύματος, μπορεί να συμβάλουν μελλοντικά στη βαθμονόμηση φασματομέτρων που θα «πετάξουν» για το πλανήτη Άρη.

Έτσι, δίπλα στο τουριστικό ενδιαφέρον της, η Σαντορίνη μετατρέπεται σε έναν εξαιρετικό προορισμό για τις μελέτες της συγκριτικής πλανητολογίας, ένα επιστημονικό πεδίο που, σύμφωνα με τους Μπαζιώτη και Σολωμονίδου, «παίζει σημαντικό ρόλο για τον γεωλογικό χαρακτηρισμό μακρινών εξωτικών κόσμων, όπως είναι οι πλανήτες και τα φεγγάρια, αλλά και για την καλύτερη κατανόηση του δικού μας πλανήτη».Η πλανητολογία που επιπρόσθετα μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πόλο έλξης για τη νέα γενιά γεω-επιστημόνων.

Η Δρ. Ανεζίνα Σολωμονίδου, στη Χαβάη στο Big Island, σε ερευνητική αποστολή με την ομάδα της NASA/JPL εξερευνώντας λάβες, φουμαρόλες και άλλους ηφαιστειακούς σχηματισμούς. 

Σε ερώτημα του zougla.gr προς του δύο επιστήμονες για το πώς θα αξιοποιηθούν ακριβώς αυτά τα πορίσματα και πότε, ώστε με τη βοήθεια της Σαντορίνης να διευρύνουμε την ανθρώπινη γνώση για τον Άρη, η κυρίως Σολωμονίδου και ο κύριος Μπαζιώτης απάντησαν:

«Η Σαντορίνη, φιλοδοξούμε να αποτελέσει μία ακόμη περιοχή ενός επίγειου αναλόγου –για συγκεκριμένες ιδιότητες– του πλανήτη Άρη. Ήδη υπάρχουν και άλλες περιοχές στη Γη, μεταξύ των οποίων η Χαβάη, η Έτνα, η έρημος Ατακάμα, η Ισλανδία, η λεκάνη Qaidamστο Θιβέτ, η περιοχή Tindoufστο Νότιο Μαρόκο, και οι οποίες αποτελούν επίγεια ανάλογα του Άρη για διαφορετικές ιδιότητες (όπως π.χ. η γεωχημεία εδαφών) από εκείνες για τις οποίες προτείνεται ο Μπάλος-Σαντορίνης κ.α.

Ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης, στην Ανταρκτική,πεδίο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως επίγειο ανάλογο του Άρη.

Η ανθρώπινη γνώση όμως διευρύνεται μελετώντας στη λεπτομέρειά τους τα γήϊνα γεωλογικά συστήματα και η Σαντορίνη τολμούμε να πούμε ότι βάζει τη χώρα μας στο παγκόσμιο χάρτη των πολυάριθμων επίγειων αναλόγων βάζοντας ένα ακόμα λιθαράκι (στη κυριολεξία εδώ...) στο τομέα της συγκριτικής πλανητολογίας».

Οι δύο Έλληνες επιστήμονες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ενασχόλησης με τη πλανητική επιστήμη αποτελούν τόσο η κυρία Σολωμονίδου όσο κα ο κύριος Μπαζιώτης. Η πρώτη, αποτελεί για σειρά ετών μέλος ερευνητικής ομάδας στο διάσημο εργαστήριο Jet Propulsion Laboratory και της Ευρωπαικής Υπηρεσίας Διαστήματος μελετώντας με χρήση τεχνικών Remote Sensing, την επιφάνεια, και την αλληλεπίδραση της ατμόσφαιρας, της επιφάνειας και του εσωτερικού άλλων ουράνιων σωμάτων όπως ο Τιτάνας και άλλων δορυφόρων του πλανήτη Κρόνου και Δία.

Ο κ. Μπαζιώτης, όντας μέλος του Planetary Geosciences Institute, δούλεψε δίπλα σε έναν από τους κορυφαίους επιστήμονες της Πλανητικής Επιστήμης, τον Larry Taylor, μελετώντας τον πιο σημαντικό μετεωρίτη με προέλευση το πλανήτη Άρη τα τελευταία 60 χρόνια. Άξιο αναφοράς είναι ότι ο κύριος Μπαζιώτης, παρουσίασε στη διάρκεια ημερίδας με θέμα «Hellas to the Moon»που διοργάνωσε ο Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης τη δική του πρόταση σχετικά με τη μελέτη –στον Ελλαδικό χώρο– επίγειων αναλόγων και πως αυτά μπορούν να χρησιμεύσουν σε μία μελλοντική διαστημική αποστολή. Η κυρία Σολωμονίδου και ο κύριος Μπαζιώτης, ήδη έχουν ξεκινήσει τη μελέτη πρόσθετων περιοχών στην Ελλάδα που παρουσιάζουν υψηλές πιθανότητες να αποτελέσουν επίγεια ανάλογα του πλανήτη Άρη ή της Σελήνης.

Επιστημονικές Αναφορές:

1. A.Pantazidis, I.Baziotis, A.Solomonidou, E.Manoutsoglou, D.Palles, E.Kamitsos, A.Karageorgis, G.Profitiliotis, M.Kondoyanni, S.Klemme, J.Berndt, D.Ming, P.D. Asimow ."Santorini volcano as a potential Martian analogue: The Balos Cove Basalts" Icarus 325: 128-140, June 2019.
2. Α.Πανταζίδης. 2016. Μελέτη συσχετισμού ορυκτολογικών και μηχανικών ιδιοτήτων πετρωμάτων από το ηφαιστειακό τόξο Νοτίου Αιγαίου και διερεύνηση αναλόγων στον Άρη και Σελήνη". Διπλωματική εργασία. Πολυτεχνείο Κρήτης, σελ. 105.
3. Pantazidis, A., Baziotis, I., Manoutsoglou, E., Solomonidou, A., Schwander, F., Palles, D., ... & Martinez-Frias, J. (2016, August). Basalts from Santorini Volcano: A New Candidate Martian Analogue. In 79th Annual Meeting of the Meteoritical Society (Vol. 1921).

[Πηγή : zougla.gr]
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ

Κύθνος - Τo νησί της απλότητας και της φιλοξενίας

Η Κύθνος είναι ένα κυκλαδονήσι ανάμεσα στην Κέα και στη Σέριφο. Απέχει 3 ώρες από το λιμάνι του Πειραιά και μόλις 1 ώρα και 40 λεπτά από το λιμάνι του Λαυρίου. Διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και από τον 12ο αιώνα είναι γνωστή και ως «Θερμιά». Η ονομασία της αυτή οφείλεται στις θερμές πηγές που υπάρχουν μέχρι και σήμερα στον όρμο των Λουτρών. Τα λουτρά της Κύθνου απολάμβανε ο βασιλιάς Όθωνας και η βασίλισσα Αμαλία (1837-1862). Η Κύθνος έχει έκταση 99,3 τ.χλμ, πληθυσμό 1310 κάτοικους (σύμφωνα με την απογραφή του 2009) και μήκος ακτογραμμών περίπου 104 χιλιόμετρα, με 92 όρμους, ορμίσκους και παραλίες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι προσβάσιμες οδικά. Στο νησί υπάρχουν δύο μεσόγεια χωριά, η Χώρα ή Μεσαριά και η Δρυοπίδα ή Σύλλακας. Επιπλέον υπάρχουν τρείς κύριοι παραθαλάσσιοι οικισμοί: ο Μέριχας -το κύριο λιμάνι-, τα Λουτρά με τις ιαματικές πηγές και η Παναγία Κανάλα με την ομώνυμη εκκλησία. Η Κύθνος έχει καθημερινή συγκοινωνία με τον Πειραιά και το λιμάνι του Λαυρίου.

Το όμορφο νησί των Δυτικών Κυκλάδων ανανεώνει προοδευτικά το τουριστικό του προφίλ, κρατώντας σταθερά χαμηλούς τόνους.

Λατρεύω το ανάγλυφο της Κύθνου, τις γυμνές ηλιοκαμένες πλαγιές των χαμηλών της λόφων, το απογευματινό παιχνίδι του φωτός πάνω τους καθώς διασχίζεις την κεντρική οδική αρτηρία, στη ραχοκοκαλιά του νησιού. Παρά το λιτό τοπίο της, η Κύθνος κρύβει πολλές διαφορετικές εικόνες όταν τη γνωρίσεις καλύτερα: σκόρπια ξωκλήσια, δύο κεντρικούς οικισμούς (τη Χώρα ή Μεσσαριά και τη Δρυοπίδα), σπήλαιο, ερείπια αρχαίων ναών και μεσαιωνικών κάστρων, το υδροθεραπευτήριο του 1840, σιδερένιες γέφυρες από τα παλιά μεταλλεία και μικρές οάσεις πρασίνου κοντά στις ακτές και όπου υπάρχουν ρεματιές, όπως στη Μαθιά με τα παλιά πλυσταριά. Όλα αυτά διηγούνται την ιστορία της Κύθνου με τον δικό τους τρόπο, ενώ το τουριστικό της πρόσωπο εμφανίζεται όλο και πιο ανανεωμένο.

Κεραμικά στο στεγάδι, δίπλα στο παραδοσιακό αγγειοπλαστείο της Χώρας.
(Φωτογραφία: Περικλής Μεράκος) 

Διατηρεί πάντα μια απλότητα και μια αίσθηση οικειότητας. Προσιτή από κάθε άποψη, συνδέεται καθημερινά με τα λιμάνια Λαυρίου και Πειραιά. Τέλη Αυγούστου ήταν γεμάτη κόσμο, Έλληνες κυρίως, που λόγω της κρίσης έχουν στραφεί στα κοντινά και πιο οικονομικά νησιά. Συναντώ φίλους από τα φοιτητικά μου χρόνια, γνωστούς και συντοπίτες. Ο μηχανικός και κατασκευαστής Σταμάτης Μαρτίνος μιλάει για «την ξενοιασιά, μαζί με τη χαλάρωση και την άνεση που προσφέρει η Κύθνος. Σε αντίθεση με άλλα κυκλαδονήσια που είναι πολύ στυλιζαρισμένα, εδώ η λογική είναι να έχουμε αισθητική και ποιότητα, αλλά χωρίς να χρειάζεται να τα κάνουμε όλα πολύπλοκα». Τα σπίτια που χτίζουν μαζί με τον πατέρα του Γιάννη αντλούν αρχιτεκτονικά στοιχεία από τα κελιά, τις παλιές αγροτικές κατοικίες που συναντά κανείς ακόμα διάσπαρτες στο νησί.

Στην Κύθνο μπορείς πλέον να βρεις τα πάντα. Παραδοσιακές γεύσεις όπως τα σφουγγάτα, δηλαδή τυροκροκέτες με τρίμμα από ντόπιο τυρί, ταραχτά (τοπικό πιάτο με ντομάτα και αυγό), αλλά και ανανεωμένες ελληνικές γεύσεις, όπως αυτές με τις οποίες πειραματίζεται ο σεφ Αλέξανδρος Αγγελής στο Χάρτινο Καράβι της Δρυοπίδας. Μπορείτε να συνοδεύσετε το γεύμα σας με ντόπιο χύμα κρασί ή ένα μπουκάλι Ασύρτικο Δρύοπας από το Κτήμα Γονιδάκη. Λειτουργούν κάποια καταστήματα με ενδιαφέροντα ρούχα και αξεσουάρ, όπως το Μαύρο Πρόβατο στο λιμάνι, το Aneme στην Αγία Ειρήνη και το Passou στη Χώρα. Θα πιείτε ένα κοκτέιλ στο beach bar Hamsa στα Μαρτινάκια ή στο Kraken, που έδωσε νέο παλμό στα βράδια της Χώρας. Και θα προμηθευτείτε χειροποίητα προϊόντα περιποίησης από αγνές πρώτες ύλες της Κύθνου, στο Cat with Hat.

ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

Η Χώρα ή Μεσσαριά είναι μια κλασική Κυκλαδίτισσα, γεμάτη ασπρισμένες εκκλησίες και σοκάκια στολισμένα ένα προς ένα με σχέδια λουλουδιών και άλλα μοτίβα, αλλά και με ζωγραφισμένους τοίχους, όπως αυτός της κυρίας Φλώρας, ή με πολύχρωμες γιρλάντες γύρω από κάποια παράθυρα. Οι βόλτες σας θα σας οδηγήσουν κάτω από στεγάδια και δίπλα σε σπίτια με αυτή την ακαταμάχητη πλαστικότητα της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής και γαλάζια παράθυρα όπως αυτό της 90χρονης κ. Χρυσούλας.

Το κεντρικό σοκάκι της Χώρας, πάντα γεμάτο κόσμο και κίνηση.
(Φωτογραφία: Περικλής Μεράκος) 

 

Εδώ, σε ένα κεντρικό σοκάκι που σφύζει από ζωή, βρίσκεται και το κατάστημα των μοναδικών σήμερα ενεργών αγγειοπλαστών, του Γιώργου Γεωργούλη και του γιου του Γιάννη. Η αγγειοπλαστική και η κεραμοποιία ήκμασαν στην Κύθνο από τα μισά του 19ου αιώνα έως τα τέλη του 20ού αιώνα. Την τέχνη έφεραν μαζί τους οι Σιφνιοί στο πέρασμά τους από μέρη όπως το ακρογιάλι του Σιφνιού, πλούσιο σε εξαιρετικής ποιότητας αργιλόχωμα.

Τρία χρόνια μετά την πρώτη μου γνωριμία με το νησί, βρίσκω τη Χώρα και όλη την Κύθνο ανανεωμένες, τόσο ακριβώς ώστε να διατηρούν τον ανέμελο χαρακτήρα τους, αλλά να προσφέρουν και κάτι παραπάνω. Όπως ένα κοκτέιλ στο ολοκαίνουργιο The Kraken (τηλ. 22810-31779), ατμοσφαιρικό και ιδανικό για γονείς. Πίσω από την μπάρα του βρίσκεται περιφραγμένη η παιδική χαρά – υπήρχε από πριν, αλλά απέκτησε νέο νόημα για τους επισκέπτες. Από την άλλη πλευρά, τα μαξιλάρια του είναι ακουμπισμένα πάνω στα πλάγια σκαλιά της εκκλησίας. Άλλωστε, η Κύθνος έχει ένα στασίδι για όλους, ακόμα και για όσους έχουν πιει ένα ποτηράκι παραπάνω. Ο λόγος για τον Χριστό των Μεθυσμένων. Σε αυτό το εκκλησάκι κατέληγαν, μεθυσμένοι λιγάκι, οι Χωραΐτες τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων – υπάρχει κι άλλος μεγαλύτερος Ναός του Χριστού, όπου γιορτάζονται ανήμερα τα Χριστούγεννα. Σε κάθε εκκλησία και ξωκλήσι, το καντήλι το βρίσκεις πάντα αναμμένο.


Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΔΡΥΟΠΙΔΑ
«Ανουσιώ... Ανουσιώωω!...» Στο τρίτο κάλεσμα της φίλης της, η κυρία Άννα Γονίδη βγήκε χαμογελαστή στην αυλή της να μας καλωσορίσει. «Μισό λεπτό, μόλις έφτιαξα παστέλι.» Ένα θεσπέσιο, ζεστό ακόμα, παστέλι με το αμυγδαλάκι του στη μέση. Αμύγδαλα, σύκα, ελιές, αχλάδια είναι τα προϊόντα που παράγει σε μικρές ποσότητες το νησί. Αλλά και μέλι – αυτό με το οποίο έδεσε το παστέλι που δοκιμάσαμε το παράγει ο γιος της Άννας, ο Δημήτρης Γονίδης. Το Pure Mother Bee έχει αποσπάσει 9 συνολικά διακρίσεις ποιότητας κυρίως από το εξωτερικό και οργανισμούς όπως η Great Taste και ο Biomiel. «Ο Σύλλακας (σημερινή Δρυοπίδα) ήταν το αγροτικό χωριό της Κύθνου», μας θυμίζει η ξεναγός μας σε αυτή τη βόλτα, η δικηγόρος Μαριέτα Γεωργούλη, μέλος του πολύ ενεργού Συνδέσμου Δρυοπιδέων Κύθνου και ψυχή του Λαογραφικού του Μουσείου (καθημερινά 10.00-14.00 και 19.00-21.00). Το τελευταίο είναι ένα πλήρως επιπλωμένο σπίτι με χρηστικά αντικείμενα, παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, χάρτες, γκραβούρες, αγροτικές φορεσιές κ.ά.

Οι Δρύοπες λέγεται πως ήταν από τους πρώτους κατοίκους του νησιού. Χάρισαν το όνομά τους στη Δρυοπίδα, που μπορεί να έχει σημάδια εγκατάλειψης, αλλά διατηρεί μια γοητεία που πηγάζει από τα βάθη της ιστορίας και τα έγκατα της γης. Αναφέρομαι στο σπήλαιο Καταφύκι (ή Καταφύγι). Λυτρωτική η δροσιά του έπειτα από την αυγουστιάτικη μεσημεριανή περιπλάνηση στα σοκάκια της. Κάστρο δεν χρειάστηκε να χτίσουν τα χρόνια των πειρατών – καταφύγιο ήταν πάντα το σπήλαιο στην άκρη του χωριού.Οι Συλλακώτες, όπως ονομάζονται αλλιώς οι Δρυοπιείς, το έχουν χρησιμοποιήσει ως καταφύγιο, ως «ψυγείο» για τα τρόφιμά τους, ακόμα και ως χώρο εορτασμού του Πάσχα και της Πρωτομαγιάς.

Το σπήλαιο Καταφύκι. (Φωτογραφία: Περικλής Μεράκος)

Μαζεύονταν για φαγοπότι στη Μεγάλη Πιάτσα, μία από τις άνετες αίθουσες του σπηλαίου. Φυσικές στοές, τεχνητές σήραγγες που θυμίζουν πως εντός του σπηλαίου λειτουργούσαν τα μεταλλεία, στάσεις μπροστά από πετρώματα που λαμπυρίζουν και νέους μικρούς ολόλευκους σταλακτίτες. Στην αίθουσα με τους σταλαγμίτες και σταλακτίτες θα δείτε έξοχα γλυπτά της φύσης, όπως το «έμβρυο», το «αρκουδάκι», η «μέδουσα» ή «χταπόδι» για άλλους. Περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια της, που είναι πραγματικός λαβύρινθος, με τον ξεναγό Γιώργο Βαδιβούλη, συζητάμε για την αγροτική στο παρελθόν οικονομία της και ταυτόχρονα διασταυρωνόμαστε με ένα λευκό μουλάρι, που ακούει στο όνομα Κωνσταντίνα και μεταφέρει τα παιδιά της οικογένειας που τη φροντίζει. Κάνουμε στάσεις στα τρίστρατα και μαθαίνουμε πως η δαιδαλώδης αρχιτεκτονική της ήταν άλλος ένας τρόπος προστασίας από τους πειρατές. Ελάχιστα τουριστικοποιημένη, η Δρυοπίδα διαθέτει μόνο ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενώ το πρώτο της ξενοδοχείο χτίζεται αυτή την εποχή.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ

Από τους παραθαλάσσιους οικισμούς ο Μέριχας, το λιμάνι της Κύθνου, είναι εκ των πραγμάτων αυτός με τη μεγαλύτερη κίνηση. Ψαροταβέρνες με τραπέζια πάνω στην άμμο, λίγα μικρομάγαζα για βασικές προμήθειες και δίπλα του οι πιο οργανωμένες παραλίες του νησιού. Τα Μαρτινάκια, δεξιά του λιμανιού, φέτος εμφανίστηκαν αισθητά ανανεωμένα, με μαξιλάρες και ξύλινες ξαπλώστρες στην αμμουδιά, μουσική και δροσερά κοκτέιλ από το νέο beach bar-restaurant Hamsa (τηλ. 22810-32951).

Η παραλία Κολώνα, κατεξοχήν προορισμός για σκάφη. (Φωτογραφία: Περικλής Μεράκος)

Ακολουθούν οι παραλίες της Επισκοπής και της Απόκρουσης, ενώ από τον Μέριχα φεύγουν τακτικά καραβάκια και για τη φημισμένη Κολώνα της Κύθνου. Η πολυφωτογραφημένη στενή λωρίδα αμμουδιάς ελκύει επίσης γύρω της πολλά σκάφη και διαθέτει εστιατόριο με έμφαση στα θαλασσινά. Είναι προσβάσιμη και από στεριά, διασχίζοντας έναν βατό χωματό­δρομο, όπως συμβαίνει με πολλές από τις παραλίες της Κύθνου.

Τα Λουτρά είναι ο πρώτος οικισμός της Κύθνου που αναπτύχθηκε τουριστικά χάρη στο Υδροθεραπευτήριο του «Όθωνα και της Αμαλίας», όπως είναι σε πολλούς γνωστό. Το βασιλικό ζεύγος ανέθεσε την κατασκευή των λουτήρων και του διπλανού ξενώνα στον Γερμανό αρχιτέκτονα Christian Hansen. Οι μαρμάρινοι λουτήρες λειτουργούν ακόμα και μαζί με τον εγκαταλελειμμένο ξενώνα έχουν χαρακτηριστεί από το ΥΠΠΟ Ιστορικό Μνημείο. Και είναι ένα μνημείο με μεγάλη αξία, όπως και οι θεραπευτικές ιδιότητες του νερού. Ο πρόσφατος διαγωνισμός κρίθηκε άγονος, αλλά εκεί νιώθει κανείς πως μαζί με την αναζήτηση νέου επενδυτή «παίζει» το στοίχημα μιας νέας εποχής για τον ιαματικό τουρισμό της Κύθνου. Το ταξιδιωτικό προφίλ των Λουτρών συμπληρώνει μια αξιόλογη σχολή καταδύσεων, το Aquateam Dive Center (τηλ. 22810-31333, www.aquakythnos.gr), καθώς επίσης ενοικιαζόμενα δωμάτια, ψαροταβέρνες και καφέ με τραπέζια στη θάλασσα, ένας μόλος για τα ψαροκάικα, δίπλα τους τα ιστιοπλοϊκά και άλλα σκάφη που βρίσκονται συχνά στο νησί. Αρκετά δένουν αρόδου στον διπλανό βαθύ κόλπο της Αγίας Ειρήνης.

Ο αλιευτικός στόλος της Κύθνου αποτελείται από 30 καΐκια, θεωρείται από τους μεγαλύτερους των Δυτικών Κυκλάδων και τροφοδοτεί με ψάρι την Κύθνο, την Κέα και τη Σέριφο. Φέτος, η θάλασσα βγάζει ξιφία και σε μικρότερες ποσότητες μπαρμπούνια· θα τα βρείτε στις ψαροταβέρνες. Συνεχίζοντας βόρεια, ωραίες βουτιές υπόσχεται ο Άγιος Σώστης. Και τα Ποτάμια, αλλά ο χωματόδρομος που οδηγεί σε αυτά απαιτεί έμπειρους οδηγούς και κατά προτίμηση τζιπ.

Προς τα νότια, ο οικισμός της Κανάλας είναι χτισμένος σε χαμηλό λόφο γύρω από την Παναγιά της Κανάλας, με λίγα πεύκα να την κυκλώνουν, δίνοντας μια άλλη εικόνα της Κύθνου. Πολλά από τα εξοχικά και τα ενοικιαζόμενα του χωριού φέρουν αρχιτεκτονικές περασμένων δεκαετιών. Παράλληλα, ξεπετάγονται νέα μοντέρνα κτίσματα με απίθανη θέα. Επιτακτική μοιάζει η ανάγκη ανακατασκευής παλιών κτισμάτων, για να αναβαθμιστεί όλη η Κανάλα.

Συνεχίζοντας ακόμα πιο νότια, αποκαλύπτεται η πιο τραχιά πλευρά της Κύθνου και μαζί της παραλίες με μια παρθένα και κάποιες φορές άγρια ομορφιά, όπως η Γαϊδουρόμαντρα, το Σιμουσί, ο Σκύλος. Το τοπίο ηρεμεί στον Άγιο Δημήτριο στα νοτιοδυτικά, με κρίνα της άμμου, λίγες αιώρες κρεμασμένες από τα αλμυρίκια, δύο ταβερνάκια και διάσπαρτα ενοικιαζόμενα και εξοχικά στην πλαγιά πίσω του.

Στον Κάστελλα συναντάμε μια παρέα Γάλλων να κάνει γιόγκα. Είναι μια εικόνα από το νέο τουριστικό πρόσωπο της Κύθνου, που ενσωματώνει σύγχρονες τάσεις χάρη στις πρωτοβουλίες μεμονωμένων τουριστικών μονάδων, όπως η Κ4 Kythnos. Και δίνει αφορμή για άλλη μια σκέψη γύρω από την αξιοποίηση του Υδροθεραπευτηρίου και την εν δυνάμει ανάπτυξη της Κύθνου στον χώρο του ιαματικού τουρισμού και των υπηρεσιών ευεξίας.

Δειλινό στην Παναγία της Φλαμπουριάς. (Φωτογραφία: Περικλής Μεράκος) 

 

Το εκκλησάκι της Παναγίας της Φλαμπουριανής είναι πάντα σημείο αναφοράς για ωραία ηλιοβασιλέματα και η παραλία της διαθέτει αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια με βασικές παροχές, σε οικονομικές τιμές. Το πανηγύρι της, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 22 Αυγούστου, είναι ένα από τα πολλά του νησιού. Οι Κύθνιοι δεν χάνουν ευκαιρία για γλέντι και χορό. Χορεύουν πάντα σε ζευγάρια, ακόμα κι αν ο χορός είναι κυκλικός, κι έχεις την αίσθηση πως τα πανηγύρια τους είναι ο τρόπος τους να ανανεώνουν τις σχέσεις τους και να διατηρούν την κοινωνική συνοχή.

kathimerini.gr

1η Νοεμβρίου 1920 - Μια εκλογική ήττα που κόστισε στην Ελλάδα

... στην ελληνική πολιτική ζωή όσοι ηγέτες εκπροσωπούσαν τον εκσυγχρονισμό, την δημοκρατική και ανεκτική κοινωνία, την φιλελεύθερη και ορθολογική σκέψη είχαν την ίδια τύχη...

Πριν από εκατό και πλέον χρόνια, ο Χαρίλαος Τρικούπης, πολιτικός ογκόλιθος της εποχής του, όταν απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής είπε την, παροιμιώδη πλέον, φράση, «Ανθ' ημών, Γουλιμής».

Κάτι τέτοιο θα σκεφτόταν και ο Βενιζέλος πριν 85 χρόνια, όταν οι συνεργάτες του τον πληροφορούσαν ότι οι εκλογές χάθηκαν. 

Εκλογές που ο Βενιζέλος με τις δάφνες της Συνθήκης των Σεβρών και της Ελλάδας των 2 Ηπείρων και των 5 Θαλασσών πίστευε ότι θα κερδίσει.

Και όμως δεν γνώριζε ότι στην ελληνική πολιτική ζωή όσοι ηγέτες εκπροσωπούσαν τον εκσυγχρονισμό, την δημοκρατική και ανεκτική κοινωνία, την φιλελεύθερη και ορθολογική σκέψη είχαν την ίδια τύχη: 

Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε, ο Τρικούπης νικήθηκε από τον αγνώστων λοιπών στοιχείων Γουλιμή και ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος δέχτηκε τη λίθο του αναθέματος.

Την 1η Νοεμβρίου 1920 οι εκλογές δεν χάθηκαν μόνο για τον Βενιζέλο. Χάθηκε μαζί τους και η μεγάλη ελπίδα για κάτι καλύτερο. Για μια χώρα ισχυρή , χωρίς κηδεμόνες. Ο Βενιζέλος που ξεχώριζε πάντοτε από το πλήθος, βρισκόταν στην κορυφή, αλλά εκεί κάπου έχασε τον προσανατολισμό του.

Η Συνθήκη των Σεβρών υπογράφτηκε στις 10 Αυγούστου του 1920 και φυσικά έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους Ελληνες. Μέσα στο κλίμα ευφορίας και ενθουσιασμού που επικρατούσε για την ολοκληρωτική πραγματοποίηση της Μεγάλης Ιδέας λίγοι συνειδητοποίησαν ότι η Συνθήκη ισοδυναμούσε - στην καλύτερη περίπτωση - με συνέχιση του πολέμου.

Η κυβέρνηση του σουλτάνου δέχθηκε τους σκληρούς της όρους. 

Η οθωμανική εξουσία όμως είχε πλέον πολύ περιορισμένη ισχύ. Το κεμαλικό κίνημα αντίστασης είχε ήδη αποκτήσει τεράστια στρατιωτική και ιδεολογική δύναμη απέναντι στον παρηκμασμένο οθωμανισμό και οι όροι της Συνθήκης των Σεβρών το ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο, κάνοντας ολοένα και πιο σαφές ότι για να εφαρμοσθούν θα έπρεπε πρώτα να εξουδετερωθεί η «κεμαλική απειλή». 

Εν τω μεταξύ ο ενδοσυμμαχικός ανταγωνισμός μεγάλωνε συνεχώς.
Όταν τον Αύγουστο του 1920 επιστρέφει στην Αθήνα έχοντας υπογράψει τη Συνθήκη των Σεβρών έχει προχωρήσει πολύ, τόσο πολύ που χάνει την επαφή με την λαϊκή μάζα, υπερτιμά την ψυχική αλλά και την σωματική αντοχή του μέσου ανθρώπου. 

Υποτιμά την δραστικότητα του δηλητηρίου που λέγεται προπαγάνδα, η οποία και διακήρυσσε συνεχώς στον ελληνικό λαό ότι ο πόλεμος έπρεπε να τελειώσει και “τα παιδιά μας να γυρίζουν πίσω”. 

Οι Έλληνες δεν ήταν τυχαία κουρασμένοι. Δεν ήταν η Μικρασιατική Εκστρατεία μόνο. Από την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων η χώρα ήταν συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση. Υπήρχαν στρατιώτες που έλειπαν από τα σπίτια τους 8 και 9 χρόνια!

Η αντιπολίτευση ζητά επίμονα εκλογές, o Βενιζέλος δέχεται. Μάταια οι συνεργάτες του προσπαθούν να τον αποτρέψουν. Αντιλαμβάνονται ότι ο λαός έχει κουρασθεί και μπορεί να καταψηφίσει τον ηγέτη που επέτυχε να μεγαλώσει την Ελλάδα. 

Στο μεταξύ ο θάνατος του βασιλιά Αλεξάνδρου έχει αναζωογονήσει το δυναστικό πρόβλημα. Ο Βενιζέλος δέχεται, δεν τον τρομάζει η ήττα. Και την 1η Νοεμβρίου ο λαός καλείται στις κάλπες. 

Το αποτέλεσμα των εκλογών εκείνων ήταν συντριπτικό. Το κόμμα των Φιλελευθέρων σαρώνεται. Ο Βενιζέλος δεν εκλέγεται ούτε βουλευτής!

Στις εκλογές αυτές ο Ελ. Βενιζέλος γνώρισε την πρώτη και κρισιμότερη εκλογική του ήττα, λόγω της σημαντικής μεταστροφής του εκλογικού σώματος, κυρίως στην Παλαιά Ελλάδα. Το Κόμμα Φιλελευθέρων απέσπασε όλες σχεδόν τις έδρες στην Ήπειρο, την Κρήτη και το Ανατολικό Αιγαίο (όπως και τον Μάιο του 1915) καθώς και στην, πρόσφατα απελευθερωμένη, Θράκη (όπου οι αντιβενιζελικοί διέθεταν ισχνή ή μηδενική παρουσία). 

Ηττήθηκε όμως στη Μακεδονία (όπως και το 1915) και κυρίως καταποντίστηκε στην Παλαιά Ελλάδα, όπου περιορίστηκε σε 6 μόνο έδρες (σε σύνολο 184). 

Ο Αλ. Παπαναστασίου υποστηρίζει ότι, σε αριθμό ψήφων στο σύνολο της χώρας, οι φιλελεύθεροι διέθεταν ένα ελαφρύ προβάδισμα. Όμως, ακόμη και με τους υπολογισμούς του, στην Παλαιά Ελλάδα οι βενιζελικοί συγκέντρωσαν μόλις το 40% των ψήφων, ενώ το 1915 η επιρροή τους προσέγγιζε το 55%.

(Η μεταστροφή της Παλαιάς Ελλάδας, που καταγράφηκε στις εκλογές του 1920 και η μετατροπή της σε προνομιούχο εκλογικό ακροατήριο του αντιβενιζελισμού, θα διατηρηθεί για πολλές δεκαετίες, συνιστώντας την κυριότερη σταθερά τής εκλογικής γεωγραφίας μέχρι τη δεκαετία του '50. Όμως η Ελλάδα που θα διαμορφωθεί μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή θα είναι μια χώρα ριζικά διαφορετική από αυτήν του 1920, όχι μόνον πληθυσμικά αλλά και πολιτικά)

Ήταν έτοιμος ο Βενιζέλος να δεχθεί μία εκλογική αποτυχία; 

Ίσως. 

Όμως εκείνο που δεν αντέχει είναι η συντριβή και ακούγοντας τα αποτελέσματα αναφωνεί: «Θεέ μου... ώστε τόσο μεγάλο κακό έκανα στον ελληνικό λαό και δεν το είχα αντιληφθεί...;». 

Τρεις μέρες αργότερα παραιτείται από την πολιτική και εγκαταλείπει την Ελλάδα. Ο Κωνσταντίνος, ο μεγάλος αντίπαλός του, επιστρέφει.

Οι συνέπειες
Φυσικά οι συνέπειες ήταν μεγάλες και οι εξελίξεις ραγδαίες. Θεωρώντας την Ελλάδα και τον στρατό της στη Μικρά Ασία εντολοδόχους της Αγγλίας, η Γαλλία, η οποία είχε κυρίως οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή και είχε υποστεί τις πρώτες συνέπειες των στρατιωτικών δυνάμεων του Κεμάλ στην Κιλικία, άρχισε να εκφράζει επίσημα πιέσεις για την αναθεώρηση της Συνθήκης και να προτείνει την «πολιτική» λύση για την αντιμετώπιση του τουρκικού εθνικισμού. 

Παράλληλα και στην Αγγλία οι εσωτερικές αντιδράσεις πλήθαιναν συνεχώς πιέζοντας για αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών. 

Ετσι η ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 και η παλινόρθωση του Κωνσταντίνου έδωσαν απλώς την ευκαιρία στις Δυνάμεις, και κυρίως στη Γαλλία και στην Ιταλία, να εκδηλώσουν ανοιχτά την αντίθεσή τους απέναντι στην Ελλάδα.

Τώρα το ερώτημα είναι εάν ο Βενιζέλος παρέμενε στην Αρχή μπορούσε να αποτρέψει την ήττα και την Μικρασιατική Καταστροφή. 

Η ουσία είναι ότι με την αποχώρηση του Βενιζέλου από το προσκήνιο η Ελλάδα έχασε αναμφισβήτητα έναν ικανότατο εκπρόσωπο απέναντι στις νικήτριες δυνάμεις, ο οποίος θα μπορούσε, αν όχι να αποτρέψει την καταστροφή, τουλάχιστον να συμβάλει σε έναν βιώσιμο πολιτικό συμβιβασμό. 

Η νέα βασιλική κυβέρνηση επιλέγει να συνεχίσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μικρά Ασία για την επιβολή των όρων της Συνθήκης των Σεβρών εξακολουθώντας να υπολογίζει στη στήριξη της Entente. 

Πόσο μάλλον που ο ίδιος ο Λ. Τζορτζ άφησε προς στιγμήν να εννοηθεί ότι αν δεχόταν να συνεχίσει τον πόλεμο θα είχε τη στήριξή του. 

Οι πρώτες στρατιωτικές επιτυχίες άλλωστε στο μικρασιατικό μέτωπο δημιούργησαν ένα κλίμα ξέφρενου ενθουσιασμού, ενώ η Γαλλία και η Αγγλία, θορυβημένες από την επίσημη πλέον προσέγγιση της κεμαλικής Τουρκίας με τη Μόσχα, άρχισαν, αναμένοντας τα αποτελέσματα της επίθεσης του ελληνικού στρατού το καλοκαίρι του 1921, να επανεξετάζουν το ενδεχόμενο της υποστήριξης της Ελλάδας.
Ωστόσο, μετά την αποτυχία των ελληνικών στρατιωτικών επιχειρήσεων η Γαλλία, ακολουθώντας τον δρόμο της Ιταλίας, προσεγγίζει οριστικά το κεμαλικό καθεστώς.

Τα μεγάλα γιατί
Τι έκανε τον Βενιζέλο να αποτύχει τόσο πολύ στην εκτίμησή του για τις εκλογές του ’20; 

Ήταν η μέθη της διπλωματικής επιτυχίας και οι πρώτες νίκες στο στίβο της μάχης; 

Ήταν ο ίδιος ξεπερασμένος από την εποχή του και δεν το είχε αντιληφθεί; 

Υπερεκτίμησε τις δυνατότητες ενός ολόκληρου λαού; Δύσκολα μπορεί να απαντηθεί ένα τέτοιο ερώτημα.

Ο ίδιος ως τυπικός χαρισματικός ηγέτης, έγινε αντικείμενο αληθινής λατρείας. Το Σύμβολο της Πίστεως παραφράστηκε στο όνομά του («Πιστεύω εις έναν Βενιζέλον» κ.ο.κ.). Ακόμη και ένας επιφανής Αγγλοχιώτης καπιταλιστής του Σίτυ (ο σερ Λουκάς Ράλλης) έφθανε στο σημείο να γονατίζει δημόσια και να φιλάει το χέρι του Βενιζέλου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Λονδίνου, προξενώντας κατάπληξη στους παριστάμενους Βρετανούς που τον γνώριζαν.

Εξίσου άλογο και άκρατο υπήρξε το μίσος που ενέπνευσε ο Βενιζέλος. 

Για κανέναν άλλο πολιτικό της νεώτερης Ιστορίας μας δεν εξυφάνθηκαν τόσες συνωμοσίες και δεν έγιναν τόσες δολοφονικές απόπειρες, με πιο γνωστές εκείνες του 1920 και του 1933. Αφού ο χαρισματικός ηγέτης προσλαμβάνεται από πολλούς αντιπάλους του ως «Σατανάς», εύλογα καταλήγουν να θεωρούν τη φυσική του εξόντωση ως μόνη λύση.

Ο χαρισματικός ηγέτης αξιώνει από τους οπαδούς του να τον ακολουθούν τυφλά και άκριτα. 

Ακόμη και όταν γίνεται ψηφοφορία, γίνεται με την πεποίθηση ότι μόνο μία επιλογή μπορεί να είναι ορθή (και συμβατή με την αφοσίωση στον ηγέτη). Η υπερψήφισή της αποτελεί όχι δικαίωμα αλλά καθήκον (και μάλιστα «ιερό»). Αντίθετα, κάθε άλλη επιλογή συνιστά όχι απλό λάθος, αλλά αληθινό αμάρτημα. Έτσι π.χ. είδαν πολλοί βενιζελικοί την ήττα του Βενιζέλου στις μοιραίες εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920.

ΠΗΓΕΣ
Γ.Θ. Μαυροκορδάτος
Πηνελόπη Δέλτα
Γ.Βεντήρης
Γιάννης Μανωλικάκης,
Ελ.Βενιζέλος
ΛΙΝΑ ΛΟΥΒΗ, το ΒΗΜΑ
Ηλίας Νικολακόπουλος
www.kairatos.com
www.fortunecity.co.uk

patris

Ζεύγμα: Η Αρχαία Ελληνική Πόλη με τα Εκπληκτικά Ψηφιδωτά - Home Of Zeugma

Η Ζεύγμα ήταν μια αρχαία ελληνιστική πόλη που βρίσκεται στη σημερινή νότιο-ανατολική Τουρκία. Το 80% του αρχαιολογικού της χώρου βρίσκεται από το 2000 βυθισμένο στην τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε από το φράγμα Μπιρετσίκ.

Η πόλη ιδρύθηκε από τον διάδοχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον Μακεδόνα στρατηγό Σέλευκο Νικάτορα το 300 π.Χ. περίπου. 

Η στρατηγική της θέση κοντά στον Ευφράτη ήταν η κύρια πηγή ανάπτυξής της. 

Τούρκοι αρχαιολόγοι και ιστορικοί φέρνουν συνεχώς στο φως μοναδικά ψηφιδωτά ασύλληπτης ομορφιάς από την ελληνιστική εποχή.

Τρία από αυτά κατάφεραν να ανακτηθούν σε άριστη κατάσταση. Τα κομψοτεχνήματα που ανακαλύφθηκαν ανάγονται στον 2ο μ.Χ αιώνα. Η περιοχή εκείνη την εποχή ήταν τμήμα της Άνω Συρίας, ανήκε στο βασίλειο των Σελευκιδών και για ένα διάστημα στο βασίλειο της Κομμαγηνής. Πρόκειται για μοναδικής τέχνης ψηφιδωτά, που απεικονίζουν τις Μούσες και τον Ωκεανό.

Το ένα ψηφιδωτό παριστάνει τις εννέα Μούσες και τα ονόματά τους είναι γραμμένα στα ελληνικά. 

Άλλωστε, η ελληνιστική κοινή ήταν τότε η διεθνής γλώσσα της εποχής. 

Το ψηφιδωτό με τις Εννέα Μούσες βρισκόταν σε ένα μεγάλο δωμάτιο, το οποίο οι αρχαιολόγοι έχουν ονομάσει «Οίκο των Μουσών».

Στο κέντρο βρίσκεται η Καλλιόπη, η οποία κατά τον αρχαίο Έλληνα ποιητή Ησίοδο ήταν η μεγαλύτερη και ευγενέστερη απ’ όλες τις μούσες, προστάτιδα της επικής ποίησης και της ρητορικής και των καλών τεχνών.

Το δεύτερο ψηφιδωτό που ανακτήθηκε σε σχεδόν άριστη κατάσταση, απεικονίζει τον Ωκεανό και την Τηθύν και διαθέτει έντονα και ζωντανά χρώματα. 

Στο τρίτο ψηφιδωτό που βρέθηκε απεικονίζεται σε άλλο δωμάτιο ένας νεαρός άνδρας.

Η αρχαία πόλη έχει περί τις 2.000 – 3.000 κατοικίες και 25 από αυτά τα κτίσματα παραμένουν ακόμα κάτω από το νερό. 

Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν από τον Τόμας Έντουαρντ Λόρενς το 1917 και συνεχίστηκαν το 1970 από τον Τζον Βάγκνερ. Από το 1990 οι έρευνες συνεχίστηκαν με εντατικούς ρυθμούς λόγω της ανόδου του νερού.

Εκτός από τις κατοικίες και τα ψηφιδωτά, οι αρχαιολόγοι ανάκτησαν κι άλλα εκπληκτικά ευρήματα, όπως τοιχογραφίες, νομίσματα, κεραμικές σφραγίδες και αγάλματα, τα οποία τώρα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης Γκαζιαντέπ.

enallaktikidrasi

Κάστρο Μεθώνης - Methoni's Castle

Στην κορυφή του κόσμου βρέθηκε το Κάστρο της Μεθώνης μέσα από το βίντεο της ομάδας DroneGr, κατακτώντας την πρώτη θέση στον διεθνή διαγωνισμό The Best Drone Videos of the Week 2018. 

Το βίντεο είχε αρχικά περάσει στους ημιτελικούς μαζί με άλλα 12 βίντεο από όλο τον κόσμο. 

Στη συνέχεια, πέρασε στην τελική εξάδα και κατάφερε να διακριθεί με την πρώτη θέση.

Το κάστρο της Μεθώνης -ουσιαστικά, καστροπολιτεία- είναι από τα σημαντικότερα και ωραιότερα του Ελλαδικού χώρου. 

Χτίστηκε από τους Βενετούς όταν έγιναν κύριοι της πόλης το 1209. Είναι χτισμένο σε στρατηγική θέση, σε έναν βράχο που εισχωρεί στη θάλασσα και χωρίζεται από την ξηρά με τεχνητή τάφρο. 
Το λιμάνι και το κάστρο της Μεθώνης αποτέλεσαν για αιώνες έναν σπουδαίο γεωπολιτικό κόμβο για τους εκάστοτε κατόχους της, οικονομικό για τις εμπορικές συναλλαγές και συγκοινωνιακό για τους περιηγητές στη Μεσόγειο και τους προσκυνητές στους Αγίους Τόπους.

Το συγκεκριμένο βίντεο είναι τραβηγμένο σε dual operate mode που σημαίνει χειρισμό του drone από δύο χειριστές. 
Ο Στασινάκης Σαράντος χειριζόταν το σκάφος και η Δρακοπούλου Θεοδώρα την κάμερα του σκάφους, μια δύσκολη εργασία που απαιτεί άψογη συνεργασία και απόλυτο συγχρονισμό. 
Ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι καθηλωτικό και αποτελεί την καλύτερη διαφήμιση του τόπου σε όλο τον κόσμο.

enallaktikidrasi