Ελλάς, σημαίνει «οι πέτρες του φωτός»

Υπάρχει Παράδεισος; ΝΑΙ! Δείτε τον...
 

Heaven on Earth truly exists, and it is in Hellas, which is the correct name of Greece. All kind of nature, mountains, forests, rivers, islands, beaches, castles, lakes, seas, rocks, volcanoes, all different, all great !
Here are only a few of the thousands of photos (*from the Hellenic word "photografia") that we could show you if we had enough space!

Hellas means the place of light! And that's why:
-----
Ο Παράδεισος επί της Γης πραγματικά υπάρχει και βρίσκεται φυσικά στην Ελλάδα. Όλα τα είδη φύσης, βουνά, δάση, ποτάμια, νησιά, παραλίες, πέτρες, ηφαίστεια, θάλασσες! Όλα διαφορετικά, όλα υπέροχα!
Δείτε μερικές φωτογραφίες από τις χιλιάδες που θα μπορούσαμε να βάλουμε, που αποτελούν ένα μικρό δείγμα για το τι είναι Ελλάδα.
Ελλάς, σημαίνει «οι πέτρες του φωτός» και ο λόγος είναι αυτός:

Info e-fungus.gr:
Κάποιες από τις φωτογραφίες είναι δικές μας, πολλές φωτογραφίες δανειστήκαμε από το διαδίκτυο και από την σελίδα: «Ελλάδα, η πιο όμορφη χώρα» (facebook).
Η εντυπωσιακή φωτογραφία της Θεσσαλονίκης μας ήρθε με e-mail.
Η φωτογραφία της Κέρκυρας με το σταυρό, είναι του Βασίλη Δουκάκη
Η φωτογραφία του Πόρου, είναι του Βασίλη Τσανάκα.
Η φωτογραφία της Κέρκυρας - Βενετίας, είναι της Λίνας Ανεμογιάννη.
Η προτελευταία φωτογραφία με τίτλο: "Οι Περσείδες «λούζουν» τα Μετέωρα" ελήφθη στις 13/08/2013 από τον Babak Tafreshi που απαθανατίζει με τη φωτογραφική του μηχανή τα «πεφταστέρια» πάνω από τους επιβλητικούς βράχους των Μετεώρων και δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της NASA.
Στην τελευταία φωτογραφία απεικονίζονται: Ο Παρεθενώνας, ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο και δεξιά το Αγιο Ορος. Η μεγάλη φωτογραφία είναι από την Σαντορίνη.

από FOCUS on
πηγή της πηγής: e-fungus

Βουρβουρού Χαλκιδικής

Στη χερσόνησο της Σιθωνίας, ένα απο τα τρία πόδια της Χαλκιδικής το μεσαίο, βρίσκεται ένας πανέμορφος τόπος, η Βουρβουρού. 

Διαθέτει θάλασσα με τα χαρακτηριστικά λίμνης, βουνό καλυμμένο από πυκνό δάσος και εννέα μοναδικά νησάκια, ορατά από την
ακτή.
Ένας πλούσιος ψαρότοπος, παράδεισος για τους λάτρεις του υποβρύχιου και όχι μόνο ψαρέματος.
Στη Βουρβουρού υπάρχει  και ο οικισμός των ψαράδων, παλιά ψαράδικα σπίτια που ακόμη και σήμερα φιλοξενούν τους ψαράδες της περιοχής και που ο επισκέπτης μπορεί να προμηθευτεί φρέσκα ψάρια.

Τα νησιά

Βαδίζοντας παράλληλα με τη θάλασσα θα φτάσετε στην μυτερή χερσόνησο Ξιφάρα και στη συνέχεια θα βρεθείτε σε έναν απόμερο κολπίσκο, την παραλία Καρύδι, εκεί υπάρχει και  beach bar.  Υπάρχουν πολλές παραλίες εξαιρετικής ομορφιάς, Λιβάρι, Ξιφάρα, Μπάρα, Φάβα.

Το μεγαλύτερο απ τα 9 νησάκια το Διάπορο είναι αρκετά μεγάλο, με τεράστιο φυσικό κόλπο μήκους 700 μέτρων και πλέον, τον Κρυφτό, ο οποίος χρησιμεύει ως τόπος ελλιμενισμού για τα καράβια , όταν η θάλασσα γίνεται τρικυμιώδης, το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού καλύπτεται από πευκοδάσος, εκεί μπορεί να δεις τα ερείπια από τον προβυζαντινό ναό του Αγίου Ανδρέα.

παραλία Φάβα

Αλλά και για τους λάτρεις του βουνού τα μονοπάτια του Ιτάμου είναι εκπληκτικά μες τη παρθένα φύση, με τη πλούσια χλωρίδα και πανίδα, μέχρι και ζαρκάδι μπορεί να συναντήσετε.
Κοντά στη Βουρβουρού βρίσκεται το μέγα τείχος, οχυρωματικό έργο άγνωστης εποχής, που έκοβε την επικοινωνία του κύριου κορμού της Σιθωνίας με την υπόλοιπη Χαλκιδική.
Τον 10ο αιώνα η περιοχή αναφέρεται ως "η Γη των Βουρβούριων".
Η περιοχή άνηκε στο μοναστήρι του Ξενοφώντος, του Αγίου Όρους αλλά το 1615 παραχωρήθηκε στους κατοίκους του γειτονικού χωριού, Άγιος Νικόλαος.

Λακάρα

Κάθε 8 Σεπτεμβρίου στο ξωκλήσι της Παναγίας οι κάτοικοι τοι Αγίου Νικολάου μαζί με τη Παναγιά, γιορτάζουν και την ιστορική αθώωση των συγχωριανών τους από το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης το 1876. Η δίκη έγινε ύστερα από συμπλοκή μεταξύ των κατοίκων και της Τούρκικης Αστυνομίας στη πλατεία του χωριού, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις κάτοικοι και ο Τούρκος Κερίμ Αγάς.

Μία από τις δυνατότητες που προσφέρονται στον επισκέπτη είναι και η βαρκάδα ως το Διάπορο ή τα υπόλοιπα νησάκια.

Η Βουρβουρού διαθέτει ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, αναπτυγμένα κατά μήκος της ακτής, ακριβώς δίπλα στο κύμα.

Ζούμε σε μια πανέμορφη χώρα  

Ελληνικά ποτάμια - μύθοι και παραδόσεις

Ελληνική μυθολογία, θρύλοι, παραδόσεις και φυσικό περιβάλλον. 

Οι ποταμοί, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, κατά την προσφιλή αλληγορική, ιδεο-ανθρωπόμορφη αντίληψη των αρχαίων Ελλήνων ήταν ποτάμιοι θεοί, γιοι του Ωκεανού και της Τηθύος. Αποτελούν θέμα των λαϊκών μας παραδόσεων. Θρύλοι θέλουν αλλόκοτα πλάσματα να ζωντανεύουν στα νερά των ποταμών.
 

Αλφειός

Πηγή φωτογραφίας
Ο σημαντικότερος ποταμός της Πελοποννήσου. Το όνομά του ετυμολογείται από το αρχαίο ρήμα "αλφάνω", που σημαίνει πλουτοδοτώ, προσφέρω πλούτο, εξ ου και η λέξη "τιμαλφή".

Λατρευόταν κυρίως στην Ηλεία, Μεσσηνία και Αρκαδία. Κάποτε σκότωσε τον αδελφό του Κέρκαφο και τον καταδίωκαν οι Ερινύες. Φτάνοντας στον ποταμό Νίκτυμο, έπεσε μέσα κι από τότε πήρε το όνομά του.

Φωτογραφία hecatoncheiros
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο Αλφειός ήταν κυνηγός που αγάπησε την Αρεθούσα-νύμφη των πηγών και των δασών, αλλά εκείνη δεν τον ήθελε. Για να τον αποφύγει πήγε στην Ορτυγία, νησί κοντά στις Συρακούσες και μεταμορφώθηκε από την Άρτεμη σε πηγή πλούσια σε γάργαρο νερό. 
Ο Αλφειός από τον μεγάλο του έρωτα μεταμορφώθηκε σε ισχυρό υποθαλάσσιο ποταμό, την ορμητικότητα του οποίου δεν μπόρεσε να εμποδίσει ούτε ο Αδρίας (Αδριατικό Πέλαγος) και μέσω των νερών της θάλασσας έφτασε στην Ορτυγία, κοντά στην αγαπημένη του.

Ο Όμηρος τον αποκαλεί "ΙΕΡΟΝ ΡΟΟΝ ΑΛΦΕΙΟΙΟ".

Φωτογραφία Ravenous
.

Πηνειός

Φωτογραφία Mzmona
Πηνειός ή Σαλαβριάς, ποταμός της Θεσσαλίας. Οι πηγές του βρίσκονται στην Πίνδο.

Ο Πηνειός, θεός του ομώνυμου ποταμού, κατοίκησε στην Θεσσαλία. Από την Κρέουσα (πηγή), κόρη του Ουρανού και της Γης, απόκτησε ένα γιο τον Υψέα (παραπόταμος) και μια κόρη την Στίλβη. 
Σύμφωνα με άλλο μύθο, ήταν πατέρας της νύμφης Δάφνης, η οποία, όταν την κυνήγησε ο θεός Απόλλωνας και την έφτασε, μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό.

Από τον Όμηρο χαρακτηρίζεται "αργυροδίνης".

Φωτογραφία Filos96

Αλιάκμονας

Πηγή φωτογραφίας
Ποταμός της δυτικής Μακεδονίας, ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας, που πηγάζει σε ελληνικό έδαφος. Το όνομά του είναι σύνθετη λέξη και προέρχεται από τη λέξη "άλς" (άλας, θάλασσα) και "άκμων" (αμόνι).
Γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιος του Παλαιστίνου (βασιλιά της Θράκης) και της Πιερίδας (κόρης του Πίερρου, βασιλιά της Πιερίας ) και εγγονός του Ποσειδώνα.
Μια αρχαία παράδοση λέει ότι, όσα πρόβατα έπιναν νερό από τον Αλιάκμονα άλλαζαν χρώμα και γίνονταν λευκά. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από μια καταγραφή του Λατίνου συγγραφέα Πλίνιου (23-79 μ.Χ.), που μεταφρασμένη από τα λατινικά λέει: "Ωσαύτως εν Μακεδονία, όσοι θέλουσι να έχωσι πρόβατα λευκά άγουσιν εις τον Αλιάκμονα, όσοι δε μέλανα εις τον Αξιόν"."

Φωτογραφία Makedonas

Αχέροντας

Φωτογραφία Samuli Lintula
Ο ποταμός της Ηπείρου, που λόγω της παράδοσης και της περιβαλλοντικής του αξίας προσελκύει πλήθος επισκεπτών, από τις πηγές του έως τις εκβολές του.
Ο Αχέροντας ήταν γνωστός και ως Μαυροπόταμος, Φαναριώτικος ή Καμαριώτικο ποτάμι.
Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι ήταν ο ποταμός, τον διάπλου του οποίου έκανε ο "ψυχοπομπός" Ερμής, παραδίδοντας τις ψυχές των νεκρών στο Χάροντα, για να καταλήξουν στο βασίλειο του Άδη.

Φωτογραφία Samuli Lintula
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, τα νερά του ποταμού ήταν πικρά, καθώς ένα στοιχειό που ζούσε στις πηγές του δηλητηρίαζε τα νερά. Ο Άγιος Δονάτος, πολιούχος της Μητρόπολης Παραμυθιάς Θεσπρωτίας, σκότωσε το στοιχειό και τα νερά του Αχέροντα έγιναν γλυκά. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο από την ελληνική μυθολογία, που μαρτυρά τη συνέχει αυτής στη σύγχρονη λαϊκή παράδοση, είναι το εξής: κατά την Τινανομαχία οι Τιτάνες έπιναν νερό από τον Αχέροντα για να ξεδιψάσουν, γεγονός που προκάλεσε την οργή του Δία, ο οποίος μαύρισε και πίκρανε τα νερά του.

Φωτογραφία Oliver Deisenroth

Ενιπέας
Ο Ενιπέας είναι ποταμός της Πιερίας και διατρέχει το Λιτόχωρο. Το φαράγγι του έχει αναδειχθεί και αξιοποιηθεί και δέχεται πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Στη θέση Πριόνια σχηματίζει καταρράκτες, ενώ οι κολυμπήθρες κατά μήκος του ποταμού είναι φυσικές πισίνες.

Φωτογραφία GRIGORIS
Στην ελληνική μυθολογία, ο Ενιπεύς ήταν ο ωραιότερος απ' όλους τους ποτάμιους θεούς. Κατά τον Όμηρο, τον ερωτεύθηκε η Τυρώ, κόρη του Θεσσαλού Σαλμωνέως. Ο θεός Ποσειδώνας είδε την Τυρώ και την ερωτεύθηκε. Επειδή όμως καταλάβαινε ότι η Τυρώ δεν θα δεχόταν τον έρωτά του, πήρε τη μορφή του Ενιπέως. Η Τυρώ ξεγελάστηκε και δέχτηκε τον Ποσειδώνα. Ο θεός αποκάλυψε αργότερα την ταυτότητά του στην Τυρώ και της προείπε την γέννηση των δίδυμων παιδιών της, του Πελία και του Νηλέα.
Σύμφωνα με άλλο μύθο, στο φαράγγι του Ενιπέα κατασπαράχθηκε από τις Μαινάδες ο Ορφέας, ενώ στα νερά του λουζόταν η πανέμορφη Λητώ, μητέρα της θεάς Αρτέμιδος και του θεού Απόλλωνα.

Φωτογραφία john indian

Αχελώος

Φωτογραφία Georgios Pazios
Ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την Πίνδο και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, έχοντας σχηματίσει με τις προσχώσεις του τα νησιά Εχινάδες. Η λαϊκότερη ονομασία του ποταμού είναι "Ασπροπόταμος" ή "Άσπρος". Η ονομασία αυτή μάλλον συνδέεται με την αφρισμένη εικόνα του ποταμού, κατά τους ανοιξιάτικους μήνες, όταν λιώνουν τα χιόνια ή με τα λευκά χαλίκια στις όχθες του και την άσπρη λάσπη που κατεβάζει το ρεύμα του.

Φωτογραφία Georgios Pazios
Ο Όμηρος τοποθετεί τον Αχελώο πριν τον Ωκεανό. Οι θάλασσες, οι πηγές και τα νερά που πηγάζουν από τη γη προέρχονται από αυτόν. Στην Ιλιάδα θεωρούσε ανώτερο του Αχελώου μόνο τον Δία. Αντίθετα ο Ησίοδος τον συγκαταλέγει στα παιδιά της Τηθύος και του Ωκεανού. Κόρες του Αχελώου ήταν οι Σειρήνες, οι Νύμφες και πολλές άλλες πηγές (Κασταλία, Καλλιρρόη κ.ά.)
Ο Αχελώος είχε αρκετές μορφές. Συνήθως απεικονίζεται από τη μέση και κάτω σαν ψάρι, γενειοφόρος με κέρατα στο κεφάλι του. Άλλες μορφές του ποτάμιου θεού ήταν σαν φίδι, σαν ταύρος και σαν ανθρωπόμορφο ον με κεφάλι ταύρου, που από τα γένια του έτρεχαν πολλά νερά. Στις περισσότερες μορφές του ήταν ένα άσχημο τέρας.

Φωτογραφία Αλέκος Φλώτσιος
Γνωστός είναι ο μύθος, σύμφωνα με τον οποίο ο Ηρακλής πάλεψε με τον Αχελώο για χάρη της Δηιάνειρας. Μετά από μεγάλη γιγαντομαχία ο Ηρακλής νίκησε τον Αχελώο, αφού του έσπασε το ένα κέρατο και τον έριξε στο χώμα. Από το αίμα που έπεφτε γεννήθηκαν οι Σειρήνες. Ο Αχελώος για να πάρει πίσω το κέρατο έδωσε σαν αντάλλαγμα στον Ηρακλή το κέρας της Αμάλθειας, που ήταν πηγή αφθονίας και γονιμότητας.
Υπάρχει κι ένας μύθος για τις Εχινάδες. Σύμφωνα με αυτόν,  οι Εχινάδες ήταν κάποτε Νύμφες, που δυστυχώς ξέχασαν να τιμήσουν το θεό Αχελώο. Τότε αυτός θύμωσε και τις μεταμόρφωσε σε νησιά.

Φωτογραφία ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ ΤΑΣΟΣ

Εύηνος

Φωτογραφία Thanos Aegio
Ποταμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ονομάζεται και Φίδαρης και αποτελεί ένα από τα "θρυλικά" ποτάμια της Αιτωλοακαρνανίας. Έχει μήκος 80 χλμ. και δέχεται νερά από πλήθος παραποτάμων. Στον Εύηνο σώζονται παλιά πέτρινα γεφύρια, όπως της Αρτοτίβας, της Δορβιτσάς κ.ά.

Φωτογραφία Tassos Datsis
Στην μυθολογία ο Εύηνος ήταν ποτάμιος θεός, γιος του θεού Άρη και της Δημονίκης. Αρχικά ήταν βασιλιάς της Αιτωλίας. Κόρη του ήταν η Μάρπησσα, που ο Όμηρος την περιγράφει ως "καλλίσφυρο" (λιγναστράγαλη). Όταν η κόρη του μεγάλωσε, πολλοί την ζητούσαν σε γάμο. Ο Εύηνος τους έβαζε μια σκληρή δοκιμασία. Για να παντρευτεί κάποιος την Μάρπησσα έπρεπε να νικήσει τον βασιλιά σε αρματοδρομία. Όσοι έχαναν, αποκεφαλίζονταν και τα κεφάλια τους τοποθετούνταν ως στολίδι στο ναό του Ποσειδώνα. Ο Ίδας, δασκαλεμένος από τον Ποσειδώνα, απήγαγε την Μάρπησσα με ένα  άρμα με φτεροπόδαρα άλογα. Ο Εύηνος τον κυνήγησε αλλά δεν κατάφερε να τον πιάσει. Απελπισμένος και οργισμένος, έσφαξε τα άλογα του κι έπεσε στα νερά του ποταμού, που από τότε ονομάστηκε Εύηνος.

Φωτογραφία Tassos Datsis

Αναρτήθηκε από Όμορφος κόσμος, μαγικός