Πτελεός Μαγνησίας

Απόδραση σε ένα μικρό παραθαλάσσιο παράδεισο

Είναι αγαπημένος καλοκαιρινός προορισμός των Θεσσαλών. Ιδίως Καρδιτσιωτών, Φαρσαλινών και φυσικά των κατοίκων του Αλμυρού

Για να γνωρίζει κάποιος τον Πτελεό Μαγνησίας, ή το Φτελιό όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, θα πρέπει να είναι από κάποιο κοντινό μέρος, ή να ξέρει κάποιον που να κατάγεται από εκεί… Πρόκειται για ένα μικρό παραθαλάσσιο παράδεισο. Κι αν βρεθείτε στη Μαγνησία, περάστε κι ένα περάστε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο με μεζέδες, τσίπουρα και φόντο τον Παγασητικό… στο Βόλο!

Ο Δήμος Πτελεού είναι μια ομάδα οικισμών στο νομό Μαγνησίας με πληθυσμό 2.800 κατοίκους. Η πρόσβαση γίνεται οδικώς, ή με σκάφος για τους επισκέπτες από τη θάλασσα. Συνδυάζει ιστορία με φύση και όλες τις ανέσεις, αφού το μέρος διαθέτει καταλύματα, μπαρ κι εστιατόρια.

Αν είστε λάτρεις της ιστορίας η περιοχή υπάρχει από την αρχαιότητα γι’ αυτό και διαθέτει πολλά ιστορικά αξιοθέατα, όπως Μυκηναϊκούς τάφους, το Ενετικό Κάστρο στο Πηγάδι με την υπέροχη θέα, καλοδιατηρημένα ερείπια από ένα παλιό ανεμόμυλο. Επίσης υπάρχει ο βιότοπος της Λιχούρας, το ναυτικό μουσείο του Αχιλλείου και πολλές εκκλησίες, όπως ο Άγιος Γεώργιος, από όπου μπορείτε να θαυμάσετε τον Παγασητικό Κόλπο και το Πήλιο.

Παραλίες Παραλία Πηγάδι - Πτελεός
Αναμφισβήτητα το παραθαλάσσιο κομμάτι του Πτελεού είναι αυτό που κάνει το μέρος να ξεχωρίζει και ντόπιους κι επισκέπτες να το αγαπούν και να μη το συγκρίνουν με άλλο μέρος στον κόσμο! Οι παραλίες Παναγιά, Λεύκη, Αγία Μαρίνα, Λιχούρα, Λουτρό, Παχιάμμο, Δράκα, Μαρούνα είναι μερικές από τις πιο γνωστές στην περιοχή, με πεντακάθαρα νερά κι εύκολη πρόσβαση με άμμο. Όλες οι παραλίες έχουν βραβευτεί με Χρυσό Αστέρι και Γαλάζια Σημαία και την ομορφιά και την καθαριότητά τους.

Που θα φάτε
Τα τσιπουράδικα είναι τα μέρη για φαγητό που πρωταγωνιστούν στην ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας. Αν βρίσκεστε στον Πτελεό, το γραφικό Πηγάδι με το πανέμορφο λιμανάκι με τα ψαροκάικα και το πράσινο είναι μια πολύ καλή επιλογή. Διαθέτει ταβέρνες και τσιπουράδικα με ολόφρεσκο ψάρι, μεζέδες και μαγειρευτά, ακριβώς δίπλα στο κύμα! Το Αχίλλειο, είναι ένα όμορφο ψαροχώρι με καθαρά νερά και υπέροχο φαγητό, κυρίως ψάρι. Εκεί θα βρείτε και το νησάκι Αργυρόνησο. Μπορείτε να επισκεφτείτε τη Φτελιά, το Γυναικείο Αγροτικό Συνεταιρισμό του Πτελεού, όπου θα δοκιμάσετε τοπικές σπιτικές παρασκευές, όπως μαρμελάδες και γλυκά από μήλα, κάστανα, σύκα, πορτοκάλια, καρότα, κλπ., καθώς και τραχανά, μυρωδικά, βότανα, μπαχαρικά, όλα από την περιοχή.

Πτελεός Μαγνησίας
Τι θα πιείτε
Το τσίπουρο με γλυκάνισο είναι ο πρωταγωνιστής της περιοχής, συνοδευόμενο από ολόφρεσκα μεζεδάκια! Φυσικά, το μέρος έχει υπέροχα μπαρ για ποτό ή κοκτέιλ με θέα τη θάλασσα, όπως οι Varkes, το Mango, Antico, Onar, κλπ.

Πού θα μείνετε
Η περιοχή διαθέτει πληθώρα ενοικιαζόμενων δωματίων, αλλά και κάποια οργανωμένα ξενοδοχεία. Ακόμα κι αν δεν έχετε κλείσει δωμάτιο, οι ντόπιοι σίγουρα θα σας βοηθήσουν μόλις φτάσετε. Το μέρος είναι ιδανικό για ήρεμες διακοπές, χωρίς να λείπουν οι επιλογές διασκέδασης. Είναι τέλειο για οικογένειες με παιδιά, ενώ μπορεί να αποτελέσει προορισμό για ένα σαββατοκύριακο, αν και δύσκολα θα αντισταθείτε και δε θα το ξαναεπισκεφτείτε για περισσότερες ημέρες!

Επιμέλεια κειμένου: Ηλιάνα Θεοδωροπούλου

thessaliatv.gr

Η ζωή αλλιώς - Λειψοί και Αρκιοί

Οι Λειψοί μπορεί να βρίσκονται στη σκιά της Πάτμου, αλλά έχουν το δικό τους φανατικό κοινό.
Ίσως γι’ αυτό το μικρό αυτό νησί των Δωδεκανήσων, έχει κρατήσει στην αγκαλιά του, τόσους νέους να ζουν εδώ το χειμώνα. Βλέπεις παντού παιδιά … να παίζουν, να αθλούνται, να γελούν. Αλλά και νέους ανθρώπους να δραστηριοποιούνται σε εποχικά επαγγέλματα αλλά και σε επαγγέλματα που δεν περιμένεις να βρεις σε μικρό ακριτικό νησί.

Ο Νεκτάριος δουλεύει σε φάρμα με βουβάλια, ενώ εκτρέφει και πανέμορφα, εντυπωσιακά, ήρεμα άλογα. Άλογα ελεύθερα, όπως λέει, χωρίς πέταλα και χωρίς χαλινάρια.

Ο Αντώνης - Μάριος δουλεύει μάγειρας το καλοκαίρι και το Χειμώνα απολαμβάνει το νησί. Τα χταπόδια, είναι μία από τις ειδικότητές του! Η Ηρώ κάνει γυμναστική στα παιδιά και τα μυεί στις τεχνικές της σωστής αναπνοής και της γιόγκα. Και δεν θα άλλαζε με τίποτα τη ζωή της στο νησί. Ο κος. Μανώλης είναι αυτοδίδακτος μουσικός. Το σαντούρι είναι η μεγάλη του αγάπη, μια αγάπη που τη διέδωσε στην οικογένειά του, στο γιο του, στον εγγονό του, στο νησί του αλλά και πολύ πιο έξω από αυτό! Κι ο Σταύρος, είναι ένας ακόμη χαρακτηριστικός κάτοικος – λάτρης του νησιού. Παίζει λαούτο, είναι χοροδιδάσκαλος και προπονητής ποδοσφαίρου. “Όπου υπάρχουν παιδιά, κι εγώ” λέει χαρακτηριστικά.

Λίγο πριν πάρουμε τον… επεισοδιακό θαλάσσιο δρόμο της επιστροφής, κάνουμε στάση στους Αρκιούς. Ένα μικρό, εξωτικό μυστικό, με μόλις 35 κατοίκους και μόνο ένα μαθητή. Εκεί συναντήσαμε την αφοσιωμένη και δραστήρια Μαρία, τη μοναδική δασκάλα του νησιού, αλλά και τον κ. Στέφανο, που έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, αλλά τον έφερε πίσω στους Αρκιούς!

Και φυσικά μιλήσαμε με τον Μανώλη, κοινώς Τρύπα. Διότι Αρκιοί χωρίς Τρύπα και γλέντια, δεν γίνονται! “Η ζωή είναι να την πάρεις όπως έρχεται” μας είπε. “Ούτε να το βιάσεις το πράγμα, ούτε να το χαλαρώσεις. Να ταξιδεύεις μαζί, μαζί της”.

Οι Αρκιοί είναι για τους ανθρώπους αυτούς μια συνειδητή επιλογή ζωής, μιας ζωής αλλιώς με τόσες δυσκολίες, αλλά και με τόσες μεγάλες και ανεκτίμητες χαρές!

«Η ζωή δεν μετριέται από το πόσες ανάσες παίρνουμε, αλλά από τους ανθρώπους, τα μέρη και τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα».

Η Ίνα Ταράντου ταξιδεύει και βλέπει τη «Ζωή αλλιώς». Δεν έχει σημασία το πού ακριβώς. Το ταξίδι γίνεται ο προορισμός και η ζωή βιώνεται μέσα από τα μάτια όσων συναντά.

Ιστορίες ανθρώπων που οι πράξεις τους δείχνουν αισιοδοξία, δύναμη και ελπίδα. Μέσα από τα «μάτια» τους βλέπουμε τη ζωή, την ιστορία και τις ομορφιές του τόπου μας. Άνθρωποι που παρά τις αντιξοότητες, δεν το έβαλαν κάτω, πήραν το ρίσκο και ανέπτυξαν νέες επιχειρηματικότητες, ανέδειξαν ανεκμετάλλευτα κομμάτια της ελληνικής γης, αναγέννησαν τα τοπικά προϊόντα.
Λιγότερο ή περισσότερο κοντά στα αστικά κέντρα, η κάθε ιστορία μάς δείχνει με τη δική της ομορφιά μία ακόμη πλευρά της ελληνικής γης, της ελληνικής κοινωνίας, της ελληνικής πραγματικότητας. Άλλοτε κοιτώντας στο μέλλον κι άλλοτε έχοντας βαθιά τις ρίζες της στο παρελθόν.

Η ύπαιθρος και η φύση, η γαστρονομία, η μουσική παράδοση, τα σπορ και τα έθιμα, οι Τέχνες και η επιστήμη είναι το καλύτερο όχημα για να δούμε τη «Ζωή αλλιώς». Και θα μας τη δείξουν άνθρωποι που ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Που ξέρουν πολύ καλά να βλέπουν τη ζωή.

Θα ανοίξουμε το χάρτη και θα μετρήσουμε χιλιόμετρα. Με πυξίδα τον άνθρωπο θα καταγράψουμε την καθημερινότητα σε κάθε μέρος της Ελλάδας. Θα ανακαλύψουμε μυστικά σημεία, ανεξερεύνητες παραλίες και off road διαδρομές. Θα γευτούμε νοστιμιές, θα μάθουμε πώς φτιάχνονται τα τοπικά προϊόντα. Θα χορέψουμε, θα γελάσουμε, θα συγκινηθούμε.

Θα μεταφέρουμε το συναίσθημα… να σου κόβεται η ανάσα. Πάνω στο κάστρο της Σκύρου, στην κορυφή του Χελμού μετρώντας τα άστρα, στο παιάνισμα των φιλαρμονικών στα καντούνια της Κέρκυρας το Πάσχα, φτάνοντας μέχρι το Κάβο Ντόρο, περπατώντας σε ένα τεντωμένο σχοινί πάνω από το φαράγγι του Αώου στην Κόνιτσα.

Γιατί η ζωή είναι ακόμη πιο ωραία όταν τη δεις αλλιώς!

Aρχισυνταξία: Ίνα Ταράντου
Δημοσιογραφική έρευνα και Επιμέλεια: Στελίνα Γκαβανοπούλου, Μαρία Παμπουκίδη
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Φελάνης
Διεύθυνση φωτογραφίας: Νικόλας Καρανικόλας
Ηχοληψία: Φίλιππος Μάνεσης
Παραγωγή: Μαρία Σχοινοχωρίτου
Παρουσίαση: Ίνα Ταράντου

Let's go to Marathon !

As most of you surely know, Marathon is the area where the historical battle took place 

between Greeks and Persians, in 490 B.C.

There lies the small town of Marathon with the famous Marathon Tomb,  the burial mound for the Athenians lost in the battle.

The Marathon race is based on the legend from which it gained its name: Pheidippides, a messenger in Ancient Greece, ran from the Battle of Marathon to Athens to announce the Greeks' victory over the Persians.

The Athens Classic (authentic) Marathon is an annual marathon road race held in Athens, Greece, normally in early November. The race attracted 43.000 competitors in 2015 of which 16.000 were for the 42km course, both numbers being an all time record for the event. The rest of the runners competed in the concurrent 5 and 10km road races and the racewalking contest.

But, what you might not know, is that there is a Marathon Lake 
and the famous Marathon Dam!

This is were we drove to, last week and I thought you might be interested in getting to know this place.

We had not been to the Marathon Dam for many many years!!!

Last time we were there, it was about 25 years ago when our children were little and we used to spend our summer holidays close to the small town of Marathon.

We left the town of Marathon behind us, and drove up the mountains

until we reached the Dam.

The Marathon Dam was constructed  at the confluence of the torrents Charadrοs and Varnavas, creating a huge reservoir of water,  the Marathon Lake.

The construction of the arched dam began in 1926 and finished in 1929. It was built by U.S. company ULEN (which maintained by contract, the ownership of the water supply company of Athens until 1974).

Almost 2,000 people were employed. They were granted free accommodation and food to live in the area, throughout the period of the works.

For the completion of the project a long tunnel of about 13.5 Km was constructed, through which water was transported from Marathon to the city of Athens.  A marble tower was also built controlling, with special valves,  the flow of the water  into the tunnel.

The dam was entirely covered with white marble from the Mount Penteli, the same Pentelic marble which was used in ancient times for the Parthenon on the Acropolis.

This makes the Marathon Dam unique and famous all over the world!

Before the construction of the dam was finished, a small ancient style temple was erected by the same workers at the base and just behind the massive walls of the dam.

   

It is a copy of the temple built by the Athenians in Delphi after their victory at the Battle of Marathon.   Thus, the ‘modern’ temple symbolizes the victory of modern Athenians in their fight with water scarcity.

We enjoyed an iced coffee, or "café frappé", as we call it in Greece,

 

at the Fragma Café-Restaurant

(Fragma meaning Dam in Greek)

enjoying the splendid view over the Dam, 

the lake 

and the hills around it.

Then we walked over the dam, taking photos 

and looking at the seagulls

and the big fish in the lake.

You can see how the passage way is very narrow. Just one car can cross on the single lane, while the cars on the opposite side of the Dam have to wait for the green traffic light allowing them to cross.

 

On our way back, we stopped to take some photos of a funny 'windmill'  style country house

and to cut some yellow "stathouria", 

as we call the  common "curry plant" or Helichrysum Italicum.

they can last for years in a vase without any water.

 

We had a lovely day and enjoyed the good weather and the beautiful colours of the countryside.  

 I would have loved to see some lavender fields and feel as if I were in Provence in southern France, but...we are in Greece and a sight like this

is not usual!

This is why I am so pleased when I find a beautiful napkin to use for my decoupage!!!

Napkin relief decoupage, with acrylics and patinas.
 

You may read more on the history of Marathon and look at some beautiful pictures here:

http://www.visitmarathon.gr

L'Atelier de Marie-Anne

Πύργος Τροπαίου Μαραθώνος

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι στην περιοχή του Τροπαίου δεν φαίνεται κανένας πύργος εκ πρώτης όψεως. Απλώς εκεί κοντά υπάρχουν τα ακαθόριστα κατάλοιπα ενός οικοδομήματος για το οποίο υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες ότι ήταν μεσαιωνικός πύργος.

Η σχέση του πύργου με το τρόπαιο έχει ενδιαφέρον.

Τοποθεσία και Στρατηγική Σημασία

Το Τρόπαιο της Νίκης της Μάχης του Μαραθώνος (490 π.Χ.) βρίσκεται νοτιοανατολικά από τον Μαραθώνα, στον Σχινιά, στη θέση Μεσοσπορίτισσα. Το σημείο είναι σε άλλο σημείο από τον Τύμβο των Μαραθωνομάχων. Στο σημείο που είναι το Τρόπαιο, κοντά στο Μέγα Έλος, πιστεύεται ότι ήταν το επίκεντρο της μάχης και ότι εκεί σκοτώθηκαν οι περισσότεροι Πέρσες. Στον αρχαιολογικό χώρο υπάρχει και μια μικρή εκκλησία, η Παναγιά η Μεσοσπορίτισσα, που γιορτάζει στις 21 Νοεμβρίου (στη μέση της εποχής της σποράς).

Ιστορία

Το τρόπαιο στήθηκε πολύ μετά τη μάχη, το 460 π.Χ. Αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Μεσοσπορίτισσα δεν είναι το πραγματικό Τρόπαιο. Τα κομμάτια της στήλης του αυθεντικού Τροπαίου βρίσκονται στο μουσείο του Μαραθώνα. Στην αρχική του μορφή πρέπει να υπήρχε και ένα άγαλμα στην κορυφή. Δεν γνωρίζουμε τι άγαλμα, ίσως της Νίκης.
Αυτός που ανακάλυψε το τρόπαιο ήταν ο Eugene Vanderpool, επικεφαλής της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών της Αθήνας. Το ανακάλυψε στον τοίχο του μεσαιωνικού πύργου! Ήδη από τον 19ο αιώνα, διάφοροι περιηγητές και αρχαιολόγοι είχαν παρατηρήσει ότι ο μεσαιωνικός πύργος σε αυτή τη θέση είχε εντοιχισμένα αρχαίους κίονες και κιονόκρανα.
Το 1965, ο Vanderpool πήρε άδεια από την Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία και αποσυναρμολόγησε τον πύργο για να βγάλει τα αρχαία μέλη. Στη συνέχεια ταύτισε τα ευρήματά του με το Τρόπαιο.
Έτσι από τον πύργο δεν έμεινε σχεδόν τίποτα, αν και όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες πριν την αρχαιολογική επέμβαση ήταν ήδη γκρεμισμένος.
Ο πύργος ήταν βυζαντινός. Χρονολογείται από τον 11ο ή τον 12ο αιώνα, με βάση τα ευρήματα κατά την ανασκαφή που έγινε πριν τη διάλυσή του. Τον 15ο αιώνα ήταν ήδη κατεστραμμένος.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

O πύργος είχε παραλληλόγραμμη κάτοψη με μήκος 5,82 μέτρα και πλάτος 4,48 μέτρα. Οι τοίχοι ήταν κατασκευασμένοι σε μεγάλο βαθμό από αρχαία μέλη. Παλιότεροι περιηγητές ανέφεραν μεγαλύτερο ύψος του πύργου και περιγράφουν περισσότερα αρχαία κομμάτια που δεν βρέθηκαν.
Εσωτερικά ο πύργος χωριζόταν σε δύο ισομεγέθεις χώρους. Τα θεμέλιά του φτάνουν σε βάθος μεγαλύτερο από δύο μέτρα. Προφανώς επειδή το μέρος είναι βάλτος.

Πηγές

• Εντοπισμός και φωτογραφίες από τον κ. Ιωάννη Δέδε
• Eugene Vanderpool, “A Monument to the Battle of Marathon”, American School of Classical Studies at Athens, Hesperia, Vol. 35, No. 2 (Apr. - Jun., 1966), pp. 93-106

kastra.eu

Σχετικά:

• Εθνικό Πάρκο Σχινιά-Μαραθώνα
• Οδοιπορικό στους χώρους της μάχης του Μαραθώνα
• Το Τρόπαιο της Παναγίας